Merhaba Anne,

sensiz bu kacıncı bayramım..kacıncı sabahım...sayamadım soramadım kendime, doğan gunese hesap soramadım; Nasıl Onsuz Dogarsın diye.. Soramadım... Yoksun! yoksun yoksun..! Uzaktasın.. Bitmiyor bu yollar..Kilometreler, ozlemler,gunler bitmiyor... Bitmiyor bu hain, dost geceler..!


Ah Anne yoksun! Baktığım her yerde sen, her yerde senin sesin, özlemin.. anıların fotoğrafların...! Hele bayram sabahları... Kalabalık bır aile sofrası,el opme faslı,cılgınca beklenen harclıklar ve ona cok verdin bana az verdın kavgaları..bitmez tukenmez sevgin..! Sayamadım canım annem, sensiz kac bayram gecti.. bayramların hiç bir anlamı yok artık, sensiz.. el opmelerin, harclık almaların, sensiz sabah kahvaltılarının.. Yok canım annem yoook. Sensiz hiçbir şeyin tadı, anlamı yok..! Sende yoksun zaten..sende gelmiyorsun... ne var sanki baktığım fotoğraflardan el uzatsan bana, cıksan,sarılsan, opsem.. yine ağlatsan bizleri... Kızmalarını bile ozledim Canım Annem, kızmalarını bile...Yoksun şimdi, yok opeceğim ellerin..!

Canımın içi,her şeyim...Bi tanem; Sensiz bir bayram sabahındayız.. sensiz geciyor, sensiz yasıyoruz bayram sabahını..Her sey durgun, her sey bitik..anlamı yok işte..yok bu sabahın,bayramın anlamı...

Kim bilir kac bayram gecicek sensiz... Kac bayram bitecek senden uzakta, deli hasretinle..!