değişken
1- Bir evreni temsil eden deneklerin değişebilen özelliği. 2- Nicelik ve ölçülebilir nitelik bakımından değişiklik gösteren gözlem. 3- Değişik değerler alabilen (nicelik). 4- Ağırlık, boy, zihin yeteneği gibi bireyden bireye değişen öğe ve etmenler ile olgulara verilen genel ad.
T. : mütehavvil, tabi, kabil-i tahvil İng.: variable Fr.: variable

Eğitim Terimleri Sözlüğü
değişken
Bir işlevin bağlı olduğu niceliklerden her biri.
İng.: variable Fr.: variable Alm.: variable

Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü
değişken
Bir kümenin, bir dizi değerler alabilen değişken niceliği.
T. : mütehavvil İng.: variable Fr.: variable Alm.: Veränderlicher

Fizik Terimleri Sözlüğü
değişken
Değişik etkenler altında kalan bir halkbilim ürün ya da olayından, çok küçük ayrımlar göstererek türeyen yeni ürün ya da olayların her biri. bk. çekim.
T. : varyant İng.: variant Fr.: variante Alm.: Variante

Halkbilim Terimleri Sözlüğü
değişken
Bir kümenin belirsiz bir öğesini gösteren simge.
T. : mütehavvil Lat.: variabilis İng.: variable Fr.: variable Alm.: Veränderliche, Variable

Matematik Terimleri Sözlüğü
değişken
1- Bir düzgün deyimde bir adın kaldırılmasıyla oluşan boşluğu doldurmağa yarayan; belli bir yorumda belli bir nesne göstermeyip yerine geçtiği adların gösterdiği nesnelerden oluşan kümeyi değer alanı olarak kazanan; değişken bağlama imi (özellikle niceleme imi) ile birlikte değişken bağlayıcısı oluşturan ad dizimsel türünden im. || Bir biçimsel dildeki değişkenlerin sayısı genellikle sonsuzdur.2- Bireysel değişken. || Başka biçimde belirtilmediğinde, 'değişken' terimi "bireysel değişken" anlamında kullanılır. Krş.. değer alanı değer, evren, değişken çeşidi, değişken bağlayıcısı, bağlı değişken, bağsız değişken, bireysel değişken, bireysel değişken çeşidi, bireysel olmayan değişken, küme değişkeni, bağıntı değişkeni, izerge değişkeni, dizimsel değişken, dizimsel tür değişkeni, simge, değişmez, bireysel olmayan değişken.
T. : mütehavvil İng.: variable Fr.: variable Alm.: Variable

Mantık Terimleri Sözlüğü
değişken
Etelirlenmiş bir değerler kümesindeki değerleri alabilen nicelik.
İng.: variable Alm.: Veraenderliche

İstatistik Terimleri Sözlüğü
değişken
(matematik)
T. : mütehavvil Fr.: variable

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu
değişken
Her birey için sabit, belli bir değer.
İng.: parameter

İç Hastalıkları Terimleri Sözlüğü
değişken
Ayrı ayrı bireysel durumlarda tutarı değişebilen herhangi bir özellik, nitelik ya da öğe.
T. : mütehavvil İng.: variable Fr.: variable

Toplumbilim Terimleri
değişken
Çeşitli değerler alabilen bir nicelik ya da çeşitli altbölüm ve seçenekleri olan bir nitelik.
T. : mütehavvile İng.: variable

Yöntembilim Terimleri Sözlüğü
değişken
Örneğe ait bir veri seti için herhangi bir değeri taşıyabilen nicel değer.
İng.: variable

Zootekni Terimleri Sözlüğü
değişken
Yerine, belli bir kümenin her bir elemanı konulabilen simge.
İng.: variable Fr.: variable Alm.: Variable

Matematik Terimleri Sözlüğü
değişken
Karakter veya faktör yerine genel anlamda kullanılan bir terim.
İng.: variable

Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü
değişken

İng.: variable

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu
değişken
Bir fonksiyonel ilişkide değişik değerler alabilen nicelikler. krş. açıklayıcı değişken, bağımlı değişken.
İng.: variable

İktisat Terimleri Sözlüğü
değişken

İng.: variable

Ekonometri Terimleri Karşılıklar Sözlüğü