Hiç de eğlenceli değil: Burası İsrail Tel Aviv. Musevilerin antik İran’dan kurtuluşları şerefine yapılan Purim Bayramı sırasında çekilen bir fotoğraf. Geleneğe göre, bu bayramda çeşitli eğlenceler düzenleniyor. Fotoğraftaki renkler eğlenmeye hazır. Ama sanki çocukların içinde bulundukları coğrafyanın genel fotoğrafından bir şeyler, ‘o’ ana giriyor. Her nedense hüzün ağır basıyor. (Associated Press / Ariel Schalit)



Anlatılamayanların aktarımı: Tsunaminin vurduğu Campbell Adaları’ndan bir ‘o’ an. Bu çocuk evsiz kalmış ve Hindistan'ın güneydoğusundaki Port Blair'deki bir kampa yerleştirilmiş. ''Anlatamadığımı gözlerime yükledim. İçinde bulunduğum durumu dünyaya aktar'' diyen bakışlarla fotoğrafçı Manish Swarup'u seyrediyor. Dikkatli gözlenirse bakışlar çocuğun fotoğrafını çeken fotoğrafçıyı da yansıtıyor.

Yaralı baykuş: Amerika'nın Oregon Eyaleti’nde bir boynuzlu baykuş, türünün ortak özelliği vahşi ama hayret içeren bakışlarıyla fotoğrafını çeken kişiyi kolluyor. Bakışları ne kadar vahşi olsa da bu hayvan asla vahşi hayata dönemeyecek çünkü yaralı. Bir hayvanseverin evinde barınıyor. Elbette içgüdüsel olarak böyle bakıyor ama en azından içinde bulunduğu durum bu hayret dolu bakışlara uyuyor çünkü neden uçamadığını, vahşi hayata neden dönemediğini anlamadığı kesin.




Bilinmeyen gerçeklerin de ötesinde: ''Gerçeklerin en az bilindiği ülke''... Sınır Tanımayan Doktorlar Örgütü, bu çocukların yaşadığı memleketi böyle tanımlıyor. Yani Uganda'daki insanlık krizinin boyutları bilinenin çok üstünde. Uganda'da 19 yıldır hüküm süren bir iç savaş var. Bilindiği kadarıyla bu savaş yüzünden 1 buçuk milyon insan yerinden oldu. Yine bilindiği kadarıyla binlerce çocuk, gerilla olarak devşirilmek üzere kaçırılma tehlikesiyle karşı karşıya. Gulu kentindeki hastanenin pediatri servisinde sağlık işlemlerini seyreden bu çocukların bakışları, 'o' anlık da olsa, Uganda'daki insanlık krizinin bilinemeyen boyutlarını da taşıyor.

Çocuk gerilla: Nepal’de Kral’ın geri adım atarak Parlamento’yu açacağını ilan etmesinden sonra muhalif ittifakı içinde yer alan Maocu gerillalardan biri kutlamalar sırasında kameraya gülümsüyor. Fotoğrafla ilgili ayrıntılı bilgi yok ama çocuk olduğu görülebiliyor. Belki de bu yüzden, gülümsemesi canlı renkleri nasıl da kabulleniyor. Yüzündeki masum ışıma elindeki köhne silaha nasıl da ağır basıyor. (Associated Press / Manish Swarup)



Sayıların önemi var mı?: Ukrayna’nın Başkenti Kiev’deki Çocuk Hastanesi’nde kanser tedavisi gören Vika Chervinska annesiyle sıra bekliyor. Uluslararası Yeşilbarış Örgütü, Çernobil Nükleer Felaketi nedeniyle 90 bin kişinin kanserden öldüğünü iddia ediyor. Birleşmiş Milletler’se bu sayının 4 bin olduğunu öne sürüyor. Fotoğraf, ajans tarafından abonelerine geçirilirken bu bilgiye yer verilmiş. Çernobil felaketi 8 yaşındaki Vika’ya sinmiş işte. ‘O’ ana bakınca “Sayının bir önemi var mı?” sorusu akla geliyor. (Associated Press / Oded Balilty

Kimsin ? : İşte o an herşeyin aslı da bir bütün olduğunu insanon başkalarından farklı olmadığını siyahla beyazın aslında kendisi olduğunu ne olacağının garantisi olmadıgını ama baktıkları gıbı olmamak ıcın calısması gerektıgını baktıklarını kendısı kadar ıyı yada daha ıyı yapmak ıcın calısıtıgı an ICINDEKI DENGEYI BULDUGU AN




Gölgelerin anlatımı: İspanya’ya bağlı Kanarya Adaları’ndan Tenerif’te limanda bir köşede dinlenen ve kendilerine verilen battaniyelerle ısınan Afrikalı kaçak göçmenler. Tekneyle adaya çıkmak isterken yakalanmışlar. Yorgun ve yakalandıkları için üzgün oldukları belli oluyor. Bu yüzden, 'o’ anda duygularını gölgeleri anlatıyor. (Associated Press /Alvaro Barrientos)